Ulirat

Muli kong narinig ang mga yapak ng ulan
sa aming yerong bubungan..
Muli kang namutawi sa aking alaala..
Minumulto parin ako ng iyong mapupungay na mata at lumulha habang namumutawi sa iyong bibig ang mga katagang ayokong marinig.
Tumigil ako.
Huminga ako ng malalim.
Ang bawat halinghingvat byntong hininga ang naririnig sa aking silid.
Natuyo nalang ang mga luhang aking iniyak kagabe
Namuo ang mga patak sa aking paboritong unan
Na naging saksi sa aking paghihinagpis.
Huminga ako.
Ito nalang ang iniwan mong alaala.
Hanggang sa muli nating pagkikita.

OUT OF SCENE

I've realized you've never been to me ever since
yet i claim you as mine.
we were so close that you trusted me
and i trusted you trusted you in return.
But after that incident,
our distance grew farther and farther
it's my fault, sorry.

And now that someone you love owns you
i have nothing to do
but be jealous in the sidewalk
watching you
as you two talk intimately.
there were laughter and giggles,
smiles and teasing eye contacts that bothers me most.
I walk out of the scene
and disappear like a bubble in a thin air,
i cried.

i wish i could still call you
the way i do last time and tell you that i'm jealous.
i wish i could tell you that i wish i was the one you love
i wish i was the one holding your hand,
laughing at your jokes and smiling as you tease me.
i wish i was making that passionate and intimate eye contact.
but you're gone..
you have someone else.
that's why i'm out of the picture.

PERSTAYM

Naalimpungatan nalang ako isang umaga

Ito ang tamang panahon.

Malamig at makulimlim.

Senyales na mamaya tatangis na naman ang langit.

Kinuha ko ang pulang payong 

sa may malaking plurera 

malapit sa lalagyan ng mga sapatos.

At nakita ko ang isang pirasong tsinelas

na naging saksi ng makamundong tagpo sa aking silid.

Sinariwa ko ang nangyari,

Nangusap ang ating mga labi,

Buntong hininga ang aking sagot.

ngunit ang hangos mo ang pumakawala sa ating saplot.

Halos lakbayin ng iyong pandama

ang ilang bundok at gubat,

maging ilog at dagat pa.

isa, dalawa at libo pa,

sabay sa ritmo ang indayog

hanggang sa huli'y

alam kong magkakalas tayo.

RATED SPG...

:P

Nawawalang Likha

Nag iisang cotton tree sa amin.
Napaka ganda kung susuriin.
Napakahirap linisin ng mga iniwang bakas.

Walang hangganan ang paglikha
Lahat ay nakapaloob sa isang bilog na bagay.
Walang katapusan,
Dahil sa paglikha,
Walang ikaw at ako,
Wala tayo.
Walang away at walang pagbabati
Walang katahimikan, wala ring ingay.
Walang inggitan at wala rin bigayan.
Isang marikit na mundo,
Ngunit unti unti nang nasusupil
Unti unti nang nawawala.
Parang isang abo na hinipan ng hangin.
Parang isang bula na bigla bigla nalang mawawala.
Isang mundong dati ay puno ng kulay,
Puno ng masasayang alala na mistulang paru parong nagsiliparan
Puno ng mahihiwagang halakhak na hindi matapos tapos.
Isang nawawalang mundo.
Isang paraisong naging abo.
Isang alamat.
Isang buhay na minsang naging masaya
At ngayon at nababalot na ng sakit at pagdurusa.
Isang ibong dati ay malaya.
Isang himig.
Isang mundong di makakalimutan kailanman.

MOBILE PHOTO OPS

Nung bata ako, ang nais ko ay maksama sa parada,

maging sikat...

magkaroon ng marang damit na marami ang beads at butones....

drum o xylophone...

basta yung makakasama ako...

Pero sa paglipas ng panahon,

napansin kong nawawala na ang interes ko sa mga ito.

Iba na kasi pang perspektiba ng aking buhay..

Iba na ang takbo nito.

♥ johncel