Rethink. Reflect. Reflux.

Bintana

Naramdaman ko na naman ang init ng haplos
Ang haplos ng hanging nagbabalik ng mga alaala
Ng mga bagay-bagay na minsan ko nang kinalimutan
Dahil nasasaktan ako tuwing na-aalala

Heto na naman ako,
Nakadungaw sa aking bintana
Nasilayan ang ib'at ibang itsura at pigura
Ng mga bagay na ginawa ng Diyos.

Malay ko bang magiging sentimental na naman ako
At habang sinusulat ko ang kathang ito
Ako'y muling nalulumbay
Sa panunumbalik ng mga alaala.

Lanta

SUMMERPOST #2

Papauwi akong Laoang, NOrthern Samar isang hapon matapos ang hurly burly cat fight with the cleck at our university at eto ang sumalubong sakin habang nakasakay ako sa isang maingay na jeep na kakaunti lang ang pasahero.

Tumigil ang isang mama [mukhang isang magsasaka] sa isang tulay sa bayan ng San Roque at dito ko ito nakuha.. ANG GONDOOOO talaga! pramis! 

makulimlim lang ang panahoin at papalubog na ang araw!

haha..

d'best!

Pumunta ako sa boarding house ko sa university namin [kahit summer] kasi kailangan kong asikasuhin ang grades ko sa major subjects ko para maka proceed..[kaya nakipagaway sa clerk ↑]
ang pag akyat ko sa aking tambayan, which is our rooftop.. i saw this view...
love,love,love it! :)

At kahit mainit ang araw, love ko parin sya! 

sa sunod.. dapat beach naman! :)

SUMMER POST #1

my hometown in B & W

definitely, "waray" ako dahil taga Northern Samar ako...
at dahil minsa walang magawa..
sinasalat ko ang sariwang hangin dito sa aming probinsya..

isang maligamgam na hapon nang

maglakad lakad ako..

[pampatanggal stress.. try nyo..]

BEEN GONE FOR TOO LONG..

Actually, i'm in the state of confusion right now..

my laptop broke, the keyboard of this f***ing computer don't work properly and i've been busy lately.

my january was full of exhaustion.


MIDTERMS + STUDENT ELECTION + SCHOOL PAPER + OTHER SCHOOL STUFF..
oh, i forgot..

i did go to TACLOBAN City and participated the Annual Regional Convention in Palo, Leyte.

there i was in the middle.

it's been so long...

my travel is so ruined..

[x] camera
[x] laptop
[x] money
[x] companion


so better stay here at home!!

FERRY BOAT RIDE

TAMA!!
NUNG ISANG ARAW.. KARARATING KO LANG FROM LAGUNA...

i attended my 2nd niece's baptism at St. Therese the Child Jesus parish in UPLB..
hehehe...
i have no picture.. sad.. :(
kasi i still don't have a camera..
sa phone lang ang litratong ito..
Next time.. marami raming picture na ang ipopost ko..
:D

Byaheng nkakainis

BIYERNES. SEPTEMBER 14, 2012.

eto ang ayaw ko sa pagta'travel via jeepney dito sa Samar. 

 

kada lugar nlang na madaanan, hihinto. walang babaan at sakayan.

Nakakainis rin kaya ang feeling na para kang sardinas na walang ulo na isinisiksik sa maliit na lata. 

HUMINTO NA NAMAN!!

nakakainis rin ang biglang liko kaya matutumba ka (kahit nkaupo k) sa kinauupuan mo. yung feeling na lahat ng extra motions ng katawan mo ay itinulutak into that direction. Kumusta naman yun?

Basta, nkaka inis magtravel ng ganito. Chance passenger. Ikaw yung sa gitna nakaupo na parang naubusan ng upuan sa larong Trip to jerusalem. In short, loser ka.

At nariyan din ang, ayun lumundag ak jeep, mga sira at buhang na kalsada. Sa bilis ng takbo ng jeep, pag dito dumaan, sure maalikabok, parang rabbit na palundag lundag at garagal. Nakakairita kaya. kung pwede lang sanang lumipad, edi nag ala superman ako or di kaya isang manananggal nlang (keri mo yun? Carey nga ni Mariah, kaw pa kaya) hahaha... basta. nakakainis. Medyo masakit na ang ulo ko. medyo nahihilo na ako kaya, joy ride lang.. go!

Nawawalang Likha

Nag iisang cotton tree sa amin.
Napaka ganda kung susuriin.
Napakahirap linisin ng mga iniwang bakas.

Walang hangganan ang paglikha
Lahat ay nakapaloob sa isang bilog na bagay.
Walang katapusan,
Dahil sa paglikha,
Walang ikaw at ako,
Wala tayo.
Walang away at walang pagbabati
Walang katahimikan, wala ring ingay.
Walang inggitan at wala rin bigayan.
Isang marikit na mundo,
Ngunit unti unti nang nasusupil
Unti unti nang nawawala.
Parang isang abo na hinipan ng hangin.
Parang isang bula na bigla bigla nalang mawawala.
Isang mundong dati ay puno ng kulay,
Puno ng masasayang alala na mistulang paru parong nagsiliparan
Puno ng mahihiwagang halakhak na hindi matapos tapos.
Isang nawawalang mundo.
Isang paraisong naging abo.
Isang alamat.
Isang buhay na minsang naging masaya
At ngayon at nababalot na ng sakit at pagdurusa.
Isang ibong dati ay malaya.
Isang himig.
Isang mundong di makakalimutan kailanman.

Paglalakbay sa Mabatong Paraiso. UNANG PARTE

i miss biri!

MOBILE PHOTO OPS

Nung bata ako, ang nais ko ay maksama sa parada,

maging sikat...

magkaroon ng marang damit na marami ang beads at butones....

drum o xylophone...

basta yung makakasama ako...

Pero sa paglipas ng panahon,

napansin kong nawawala na ang interes ko sa mga ito.

Iba na kasi pang perspektiba ng aking buhay..

Iba na ang takbo nito.

♥ johncel

KULAY

Isang makabuluhan at makulay na buhay

mula sa isang maralitang bulag

nais makulayan ang inosenteng mundo

ng kakaibang ilaw

at pagsabog ng kakaibang kulay 

sa huwad na mga mata.

♥johncel

Lente ng Kamera v.1